POZIOM SZKOLENIA SPECJALISTYCZNEGO

Studium Poradnictwa i Interwencji Kryzysowej (210 godzin)

Adresatami szkolenia są w szczególności osoby pracujące z osobami doznającymi przemocy (dorosłymi i dziećmi) i stosującymi przemoc, w tym m.in.: pracownicy działów pomocy specjalistycznej w OPS, pedagodzy i psycholodzy szkolni, pracownicy poradni psychologiczno-pedagogicznych, lecznictwa odwykowego oraz pracownicy organizacji pozarządowych zajmujący się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie.

Celem szkolenia jest pogłębienie umiejętności pracy z członkami rodzin, w których występuje problem przemocy i inne sytuacje kryzysowe, podejmowanie interwencji kryzysowej, praca z traumami i trudnymi przeżyciami z przeszłości, planowanie i prowadzenie indywidualnej pomocy psychologicznej, prowadzenie grup wsparcia oraz grup o charakterze terapeutycznym. Program szkolenia obejmuje wykłady, seminaria, ćwiczenia, warsztaty, filmy. Zajęcia prowadzone są przez wykładowców akademickich, uznanych ekspertów i doświadczonych trenerów.

Uczestnicy tego poziomu szkolenia mają możliwość wyboru dwóch specjalizacji:

• Pomoc psychologiczna dla dorosłych ofiar przemocy
• Pomoc psychologiczna dla krzywdzonych dzieci

W ramach szkolenia odbędzie się siedem trzydniowych sesji (sesje 1-3 wspólne dla obydwu ścieżek specjalizacyjnych, sesje 4-7 rozłączne).

SESJA I (moduł wspólny)

Pomaganie rodzinom i praca ze sprawcami przemocy

I. Pomaganie rodzinom

1. Psychologiczne funkcjonowanie rodziny;
2. Psychologiczne prawidłowości rozwojowe dzieci i zjawiska towarzyszące dojrzewaniu;
3. Stawianie diagnozy problemowej rodziny, która potrzebuje pomocy;
4. Prowadzenie podstawowych interwencji i organizowanie współpracy różnego rodzaju poradni i służb społecznych;
5. Typowe problemy małżeńskie i strategie pomocy w ich rozwiązywaniu – zdrady, współuzależnienie itd.;
6. Opracowywania planu kompleksowej pomocy dla rodziny.

II. Praca ze sprawcami przemocy

1. Nawiązanie kontaktu: docieranie do sprawców przemocy wobec dzieci; kontakt ze sprawcami przemocy wobec kobiet;
2. Określanie problemów i celów działania;
3. Wybór formy działania wobec sprawcy;
4. Udzielanie pomocy w zmianie postępowania;
5. Psychologiczne problemy sprawcy przemocy rodzinnej;
6. Zasady i metody oraz organizacja programów korekcyjno-edukacyjnych dla sprawców.

SESJA II (moduł wspólny)

Kryzysy osobiste, stres i interwencja kryzysowa

1. Stres i kryzys osobisty – definicje i charakterystyka;
2. Interwencja kryzysowa – definicje i modele;
3. Podstawowe umiejętności i zasady prowadzenia interwencji kryzysowej;
4. Postępowanie z osobą przeżywającą kryzys - przemoc domowa, napaść seksualna, myśli i próby samobójcze - ocena stanu psychicznego, wsparcie psychologiczne;
5. Metody wsparcia w przypadku katastrof masowych - debriefing jako metoda grupowego wsparcia psychologicznego;
6. Strata i żałoba - mechanizmy żałoby; strategie interwencji; zasady powiadamiania o śmierci.

SESJA III (moduł wspólny)

Zastosowanie metod grupowych w pracy w obszarze przeciwdziałania przemocy

1. Cele, normy, role grupowe i struktura grupy;
2. Role grupowe i odnajdywanie siebie w rolach (na podstawie doświadczenia treningu własnego);
3. Charakterystyka i klasyfikacja grup pracy psychologicznej (rodzaje grup, zasady rządzące pracą z tymi grupami);
4. Grupa wsparcia jako oferta pomocy w różnych problemach o naturze psychologicznej;
5. Prowadzenie grupy wraz z analizą własnych trudności i przezwyciężania ich;
6. Rozwiązywanie konfliktu grupowego;
7. Prowadzenie grupowej rozmowy psychologicznej, dyskusji, edukacji;
8. Opiekowanie się komunikacją w grupie;
9. Sytuacje trudne: opór grupy, krytyka wobec prowadzącego, konflikt w grupie, lęk, agresja i inne.

ŚCIEŻKA SPECJALIZACYJNA:
POMOC PSYCHOLOGICZNA DLA DOROSŁYCH OFIAR PRZEMOCY

(SESJE OD IV do VII)

I. MODEL PROCESU POMOCY PSYCHOLOGICZNEJ

1. Orientacja i eksploracja

• Wprowadzenie do empatycznej komunikacji z klientem,
• Działania i umiejętności terapeuty,
• Sytuacje problemowe i trudności terapeutów.

2. Uzyskiwanie wglądu i rozumienia siebie

• Typowe aspekty wglądu i działania terapeuty,
• Tworzenie wyzwań do poznawania siebie przez klienta,
• Czynności komunikowania służące lepszemu samopoznaniu i rozumieniu siebie,
• Trudności w fazie wglądu i radzenie sobie z trudnościami.

3. Interwencje behawioralno-poznawcze

• Wprowadzenie do poznawczo-behawioralnego podejścia w pomocy psychologicznej,
• Uczenie się i strategie pomagania klientowi w zmianie,
• Konceptualizacja poznawcza przypadków,
• Kroki i procedury – metodyka interwencji poznawczo-behawioralnych,
• Zadania domowe,
• Trudności i problemy - strategie radzenia sobie z trudnościami.

4. Wspólne aspekty procesu pomocy

• Empatyczna współpraca i budowanie relacji,
• Zmiana schematów osobistych,
• Rozwijanie umiejętności intra i interpersonalnych.

II. PSYCHOLOGICZNE PROBLEMY OFIARY

1. Struktura i treść doświadczeń osobistych - utrwalanie się doświadczeń związanychz przemocą;
2. Rozpoznawanie osobowości ofiar i różnic indywidualnych;
3. Zjawisko wyuczonej bezradności i inne zmiany spowodowane adaptacją do życia w związku przemocowym;
4. Syndrom Dorosłego Dziecka Alkoholika;
5. Sposoby doraźnego radzenia sobie z przemocą;
6. Zespół stresu pourazowego (PTSD) i metody pomagania;
7. Pułapki nie wybaczonej krzywdy;
8. Psychopatologia i psychoterapia ofiar;
9. Konsekwencje molestowania seksualnego i gwałtów;
10. Typowe sposoby radzenia sobie z przemocą przez osoby skrzywdzone.

ŚCIEŻKA SPECJALIZACYJNA:
POMOC PSYCHOLOGICZNA DLA KRZYWDZONYCH DZIECI

(SESJE OD IV do VII)
Zajęcia prowadzi zespół Fundacji Dzieci Niczyje

I. PROBLEM KRZYWDZENIA DZIECI

• Krzywdzenie dzieci jako problem społeczny – formy krzywdzenia dzieci, skala problemu, postawy społeczne, badania psychospołeczne nad krzywdzeniem dzieci;
• Czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci;
• Mity i stereotypy dotyczące krzywdzenia dzieci.

II. DIAGNOSTYKA KRZYWDZENIA DZIECI

• Charakterystyka rodziny, w której dochodzi do krzywdzenia dzieci. Profile sprawców. Mechanizmy krzywdzenia dziecka. Modele rodziny kazirodczej;
• Obraz psychologiczny dziecka krzywdzonego. Zespół stresu pourazowego (PTSD);
• Charakterystyka problemu wykorzystywania seksualnego dzieci. Symptomy specyficzne i niespecyficzne. Proces ujawniania doświadczeń wykorzystywania;
• Diagnoza dziecka krzywdzonego i wykorzystywanego seksualnie.

III. INTERWENCJA W PRZYPADKACH KRZYWDZENIA DZIECI

• Prawna ochrona dziecka;
• Interwencja psychologiczna i prawna w przypadkach krzywdzenia dzieci;
• Współpraca interdyscyplinarna w podejmowaniu interwencji i ochronie dzieckakrzywdzonego.

IV. POMOC PSYCHOLOGICZNA DZIECKU KRZYWDZONEMU

• Praca psychologiczna z rodziną dziecka krzywdzonego;
• Przygotowanie dziecka krzywdzonego i jego rodziny do udziału w procedurach prawnych;
• Elementy terapii dziecka krzywdzonego;
• Praca z traumą u dziecka wykorzystywanego seksualnie;
• Analiza przypadków krzywdzenia dzieci.

Ankieta zgłoszeniowa dostępna jest do pobrania lub wypełnienia drogą elektroniczną.